TYPOGRAFIA | PODSTAWY

Odstępy międzyliterowe i kerning część 2

Jeżeli ukochana czcionka ma odstępy i kerning pozostawiające wiele do życzenia, nie jesteśmy jeszcze w beznadziejnej sytuacji - możemy coś na to zaradzić. Dzisiejsze wszechstronne programy do składu publikacji mają zaawansowane narzędzia do manipulacji parametrami czcionek, które to pozwalają na poprawienie wyglądu składu czcionką "wyjętą wprost z pudełka".

Odstępy (i tracking)

	Jeśli oryginalne odstępy międzyznakowe są zbyt ścisłe (u góry) uaktywnienie trackingu (zmiany odstępów) może wnieść dużą poprawę w czytelności tekstu (na dole).
	Pewne specyficzne pary liter sprawiające dużo kłopotów (u góry) wyglądają dużo lepiej przy włączonym kerningu (na dole).

Czcionki mają tak zaprojektowane odstępy i kerning między znakami aby znaki występujące po sobie wyglądały jak najlepiej. Dotyczy to w szczególności typowych rozmiarów. Czasami jednak wybieramy rozmiar bardzo mały lub bardzo duży, a wtedy odbiór czcionki może nie być już taki dobry. Można wtedy pokusić się o zmiany trackingu, czyli globalną modyfikację odstępów między literami w całym fragmencie tekstu.

Kerning
Celem kerningu jest modyfikacja odstępu między dwoma znakami, które wydają się być zbyt blisko lub zbyt daleko od siebie. Zanim zaczniemy robić jakieś modyfikacje kerningu w naszym dokumencie musimy się upewnić, że możliwość ta została włączona w opcjach naszego programu.
Uwaga: Większość programów do edytowania tekstu, w odróżnieniu do programów do profesjonalnego składu publikacji i programów projektowych, nie uwzględnia istnienia par kerningowych. Jeżeli naszym celem jest profesjonalnie wyglądający pod względem typograficznym skład tekstów, musimy zainwestować w jeden z bardziej wyrafinowanych programów do składu i łamania.

Każdy poważny program projektowy daje możliwość ręcznej modyfikacji kerningu między parami liter w danym dokumencie. Często dla tej funkcji są ustalane skróty klawiszowe, pomocne przy wykonywaniu szeregu poprawek.

Zwykle zmiany kerningu dotyczą jedynie pary liter, która została zaznaczona, a nie samej czcionki. Aby więc uzyskać jednolity dokument trzeba powtórzyć operację modyfikacji kerningu wyszukując wszystkie wystąpienia tej pary. Jest to szczególnie ważne w tytułach gdzie różnice są bardzo widoczne. W związku z pracochłonnoącią takiego rozwiązania ręczny kerning dużych bloków tekstu powinien być ograniczany do minimum.

Nauczenie się poprawnego definiowania odstępów i kerningu dla czcionek wymaga czasu, cierpliwości i doświadczonego oka. Niezłą podstawową regułą jest zasada "im mniej tym lepiej". Należy pozostać konserwatywnym chyba, że już wiemy o co naprawdę w tym chodzi.

Autor oryginału: Ilene Strizver

[EOT]